USA Update
21/09/2009 at 07:09 | In Goodyear | 3 CommentsHier dan de allereerste post vanuit Goodyear, Arizona. We zitten hier nu al bijna een maand en hebben al veel meegemaakt, vandaar een extra lange post. 24 Augustus zijn we met z’n allen vertrokken richting de USA. Voor de nederlanders betekende dit een vlucht van Amsterdam naar Londen en vervolgens van Londen naar Phoenix Sky Harbor Airport. Klasgenoot James had geregeld dat we allemaal bij elkaar zaten met als resultaat een lekker relaxte vlucht. Ookal was het 10 uur vliegen, en zaten we in waarschijnlijk de oudste 747 uit de vloot, we hebben ons niet verveeld, met dank aan de BA cabin crew voor hun goede service!
Toen we in Phoenix aankwamen werden we meteen bedolven door een deken van hete droge lucht, het was een uurtje of zes ’s avonds en de temperatuur stond nog op 100 °F, oftewel een graadje of 38 °C. Sommige hadden nergens last van, maar ik was blij toen we in ons appartement met airco aankwamen. Normaal gesproken verblijf je in de slaapvertrekken op het vliegveld, maar aangezien deze vol zaten kregen we appartementen toegewezen bij Versante, een complex ongeveer 10 minuten rijden van de school. Ik deel een appartement samen met Martijn en Hendrik. Vergeleken met Langford Hall is dit meer een vakantie, een eigen keuken, sportzaal, barbecues en een heerlijk zwembad.

Ons zwembad bij de Versante appartementen
De eerste week bestond uit groundschool. Ja, groundschool is officieel afgelopen maar ook hier krijgen we wat les over het toestel wat we vliegen en het Amerikaanse luchtruim. De eerste week hebben we ook onze klassenauto’s toegewezen gekregen. Iedere klas krijgt een aantal auto’s toegewezen die door ons gebruikt mogen worden binnen de Phoenix Metropolitan. Wij hebben nu de beschikking over een Ford Expedition, een Kia Sedona en een hele grote slurpende Ford E-Series (Van). Daarnaast is ook onze klassenfoto genomen, ditmaal niet bij 10 °C (Oxford) maar bij 45 °C. Het aantal mensen op de foto is helaas wel wat minder, aangezien een paar mensen tijdens groundschool zijn afgevallen.
Het eerste weekend zijn we met z’n driëen naar Denver gevlogen om een auto op te halen bij Martijn z’n oom. Een fantastische vlucht met zowaar twee vrouwelijke piloten voorin, iets wat je waarschijnlijk ook nooit meer meemaakt. In Denver aangekomen hebben we geprobeerd om nog even uit te gaan. Echter moet je 21 zijn om de clubs binnen te komen, en laat nou net bij elke tent een uitsmijter staan die echt iedereen controleert. Uiteindelijk zijn we bij een klein Jazz-barretje binnengekomen waar ik stiekem toch nog een biertje heb kunnen drinken. Uitgaan onder de 21 is echt geen pretje in Amerika.

Met US Airways naar Denver

Jazz-barretje in Denver
Na de auto opgehaald te hebben zijn we helemaal vanuit Colorado, via New Mexico, teruggereden naar Arizona. Als je ooit een trip door het ‘film’-amerika wilt maken moet je door deze staten heen. Kaarsrechte wegen, uitgestrekte woestijn, gebergte en noodweer. Op een gegeven moment reden we door New Mexico op een weg waar tot in de verste verte niemand te bekennen was, in een enorme onweersbui. Ook zijn we naar Pike’s Peak geweest, het hoogste met de auto bereikbare punt van Colorado. 14000 ft, oftewel 4300 meter was de top. Dit is zo hoog dat we kortademig waren. Voor de duidelijkheid, op zo’n 9 à 10000 ft begint hypoxie al toe te slaan. Terwijl het beneden rond de dertig graden was stonden we boven in onze shirtjes en korte broeken te bevriezen. Eenmaal in Arizona zijn we via Sedona gereden, een natuurpark met enorme roodkleurige rotsformaties.

Na 280 mile linksaf

Sedona

Arizona
Naast dit uitje naar Denver zijn we de afgelopen weken ook nog naar de Grand Canyon geweest. De Grand Canyon is waarschijnlijk één van de meest bekende highlights van de US. Het is een enorme kloof in het landschap, uitgediepd door de Colorado Rivier die ooit tot de rand stond, nu is het echter nog maar een klein watertje wat door het dal loopt. We hadden ons op het ultieme plekje opgesteld om de zonsondergang mee te maken. Het was helaas bewolkt, maar dat neemt niet weg dat het een verschrikkelijk mooi plaatje was!

Groepsfoto, iedereen even kijken aub

Groot en diep, echt waar!

Zonsondergang

Glock 17
Als je in Amerika bent, the land of the free, wat doe je dan? Je gaat schieten. Ik ben al twintig jaar, zeven maanden en een paar dagen zeer geïnteresseerd in vuurwapens. Eindelijk was het dan zover, we gingen schieten. We zijn daarvoor naar de Scottsdale Gunclub geweest, één van de grootste schietclubs van Amerika. Naast 32 schietbanen biedt het ook een enorme winkel, een wapensmit en een trainingscentrum voor speciale eenheden. Maar waar je ook kijkt, overal hangen wapens, van kleine handwapens tot enorme machine guns waar je een heel leger voor nodig hebt om op te kunnen tillen. We hadden ervoor gekozen om alleen maar voor de handwapens te gaan en later voor het grotere geweld nog een keertje terug te komen. Voor de kenners, we hadden de Glock 17, de Sig Sauer P226 en een Colt .45 gehuurd. Al met al zijn we een klein half uurtje bezig geweest. Je hebt het zo vaak gezien in films en op internet, maar de eerste keer dat je een doorgeladen vuurwapen in je hand hebt is doodeng, laat staan om hem af te vuren. Het is bizar hoe snel je het schieten en het omgaan met zo’n wapen onder de knie krijgt. Nog gekker zijn je medegebruikers van de schietbaan, nou net niet de mensen die je een wapen toevertrouwd. Vlak voordat we weggingen merkte ik een vader op die zijn zoontje leerde schieten met een assault rifle (HK416), ik schatte het jongetje op een jaartje of vijf en het wapen was groter dan hem zelf. Wat een raar land is het toch.
Dan nu maar weer over op hetgeen waarvoor ik hier ben, het vliegen. Oxford Aviation Academy traint ons hier volgens de (europese) JAA-standaarden. Echter gelden hier de (amerikaanse) FAA-standaarden. Om toch een licentie te behouden om op te mogen leiden moeten zo nu en dan een paar leerlingen naast de JAA ook een FAA brevet halen, in dit geval een PPL (Private Pilots License). 8 mensen uit onze klas waren uitgelood om deze extra ‘cursus’ te volgen, waaronder ik. Bij elkaar betekent dit vier weken extra groundschool, 10 extra vlieguren en betere voorbereiding op vliegtests en dergelijke. De FAA standaard voor toetsen (zogenaamde checkrides) ligt namelijk hoger dan bij de JAA. En dit allemaal wordt geheel ‘betaald’ door de school.
Aangezien groundschool van 12 tot 3 ’s middags is betekent dit dat ik en mijn flightbuddy vooral ’s ochtends vroeg vliegen, als de lucht nog lekker stabiel is. Als de zon eenmaal hoog aan de hemel staat warmt de aarde op waardoor enorme thermiekbellen onstaan, onzichtbare kollomen met stijgende lucht. Ideaal voor zweefvliegen, maar erg turbulent voor ons. Vooral tijdens de lessen als je bepaalde manoeuvres uit moet voeren is dit zwaar irritant.

Eén van onze Warriors
Onze eerste vlucht stond gepland op 10 september, de dag voor 9/11. Sommige van ons hadden hun eerste vlucht echt op 9/11, best bizar eigenlijk. De dag voordat we zouden vliegen werden we echter goed opgeschrikt. Alle vluchten voor die dag waren gecancelled en niemand mocht praten met de media. Eén van onze vliegtuigjes was die ochtend namelijk betrokken geweest bij een mid-air collision. Onze Piper Warrior was op de één of andere manier tegen een Cessna aangevlogen. De propellor van de Warrior had de staart van de Cessna afgehakt waarna deze op zijn kop in een veld was neergekomen. Eén van de studenten uit de Cessna heeft het niet overleeft. De instructeur en de student uit het Oxford-toestel hebben hem nog gecontrolleerd neer kunnen zetten in een veldje iets verderop. Klik hier voor het artikel. Het gebied waarin wij vliegen is waarschijnlijk één van de drukste stukjes luchtruim in heel de US. De school is nu druk bezig met het testen en aanschaffen van apparaatjes die ons waarschuwen als er een botsing dreigt. Voor ons was dit een goede wake-up call dat we toch wel heel goed om ons heen moeten kijken.
Op donderdag 10 september was het dan eindelijk zover, na ruim een half jaar groundschool konden we eindelijk de lucht in. Onze ETD (Estimated Time of Departure) was 8:50, een tijd die we met bijna een uur hebben overschreden. De eerste vlucht is meer een oriëntatie-vlucht. Je krijgt de cockpit een beetje uitgelegd en ze laten je zien hoe je de checklist correct moet uitvoeren. Eenmaal in de lucht is het een beetje bochtjes draaien, klimmen, dalen en stampen (met het voetenroer spelen). De eerste vlucht is meer een plezier-vluchtje dan echt een vliegles, je leert omgaan met de controls en je krijgt een eerste blik van de omgeving.
Onze instructeur is Gabriel Mason, een klein grappig mannetje die naast de nodige lol zijn functie erg serieus neemt en netjes de syllabus volgt. Hij heeft vroeger in het leger helicopters gevlogen dus hij deinst niet terug van studenten die de hele kist onderkotsen
Gelukkig is dat bij ons nog niet gebeurd.
Op het moment van schrijven zijn we bij les 6 beland. We hebben al de nodige manoeuvres achter ons en ook de radio-calls met de luchtverkeersleiding worden steeds meer doorgevoerd. Het mooie van Goodyear Airport is dat de luchtverkeersleiding online live te volgen is. Nog mooier is dat je het later ook terug kan luisteren. Het is heel raar om jezelf zo te horen.
Het eerstvolgende doel om naar uit te zien is de eerste solo-vlucht, deze zal rond les 15 plaats gaan vinden. We vliegen ongeveer 5 keer per week, dus nog een weekje of twee en dan is het zover. Gaat wel erg snel als je erover nadenkt.
JAR resultaten
22/08/2009 at 16:38 | In Groundschool | 2 CommentsDe resultaten van de laatste reeks JAR examens zijn binnen. Ben er echt heel blij mee, een mooie afsluiter van groundschool.
- Air Law 100%
- Aircraft Performance 100%
- Flight Planning 100%
- General Navigation 97%
- Radio Navigation 100%
- Operational Procedures 98%
- Mass & Balance 100%
Ben nu een week thuis om voor te bereiden op de US. De koffer wordt vanavond gepakt, het meeste haar is er al af (voor de warmte) en heb er erg veel zin in. Nu begint het pas, nu krijg je de kans om je te bewijzen in de lucht en je groundschool toe te passen. Maandag morgen vertrekken we met British Airways naar Phoenix Sky Harbor Airport, met onder de aanvliegroute ons trainingsveld, Goodyear Airport.
…en toen was groundschool voorbij!
22/08/2009 at 16:24 | In Groundschool | 1 CommentSinds mijn laatste post zijn we nu bijna drie maanden verder, niet veel zul je denken, echter is voor ons in deze drie maanden heel fase 2 van de groundschool voorbij gevlogen. Fase 2 gaat veel sneller dan fase 1 en dat blijkt ook wel uit de berichten die ik geschreven heb, geen één
Om het goed te maken daarom een extra lange post.
Deze fase bestond uit vier weken les, test 2, drie weken les, School Finals en de JAR’s, de staatsexamens zeg maar. Ook deze keer moesten we een hele reeks vakken onder de knie krijgen, dit keer echter veel meer praktijkgerichte vakken zoals navigatie, vluchtplanning, performance, en de wet van de lucht, ook daar gelden verkeersregels namelijk! De meeste van deze vakken zijn zeer interessant en meer een kwestie van kunnen dan de stof erin stampen. Operational Procedures en voornamelijk Air Law daarentegen zijn de ergste vakken die je ooit zult ondergaan, alsof je het wetboek zit te bestuderen. Veel getalletjes die absoluut nergens over gaan en die je de rest van je carriere nooit meer gaat gebruiken. Wat maakt mij het nou uit hoeveel minimale afstand er tussen mij en een ander vliegtuig op de approach moet zitten, daar hebben we de luchtverkeersleiding voor namelijk
Zoals ik al zei gelukkig ook veel leuke vakken. Hieronder een aantal foto’s:

Radio Navigatie, jaja...

Great Circles en Rhumb Lines

Flightplanning met Trevor

Enroute Charts
In fase 2 hebben we ook een aantal nieuwe leraren gekregen. Zo kregen we voor General Navigation Pete Pitcher. Pete Pitcher is de Chief Ground Instructor, degene die ons groundschool-rapport schrijft. Een enorm ervaren man met geweldige verhalen en een gevoel voor humor waar je u tegen zegt.
Daarnaast hebben we voor een aantal vakken ook Trevor Denning gekregen. Als je een keer chagrijnig bent hoef je alleen maar naar zijn les toe te gaan en alles is weer goed. Deze man hoeft namelijk niet na te denken over zijn grappen, ze komen spontaan op en komen er ook net zo snel weer uit.
Eind mei hebben we met een stel nog een vlucht gemaakt in een oude De Havilland Dragon Rapide, een zeer oud toestel gemaakt van hout, ijzerdraad en linnen doeken. Het was schitterend mooi weer en de piloot vond het wel terecht om nog even wat langer door te vliegen voor ons
Zo hebben we zowel een rondje Blenheim Palace als een aantal rondjes Oxford City gedaan.

De Havilland Dragon Rapide

Downtown Oxford in de zon

Hard werk
Eind juni was het dan zover, Test 2. Test 2 is net als in fase 1 meer een vooruitgangstoets, echter komt deze wel in je file terecht. Wij allemaal keihard leren met als gevolg weer goede cijfers voor de hele klas. Dit was mijn lijstje:
- Air Law 98%
- Aircraft Performance 100%
- Flight Planning 98%
- General Navigation 100%
- Radio Navigation 96%
- Operational Procedures 100%
Weer cijfers om trots op te zijn!
Het weekend na Test 2 was echt enorm druk, we moesten namelijk naar de Amerikaanse ambassade voor ons visum voor de US. Donderdag middag trokken we met de hele klas naar Londen om de stad te verkennen, lekker te eten en ’s avonds goed uit te gaan. Natuurlijk scheen het zonnetje weer vollop, iets wat wel vaker voorkomt bij onze klas met dit soort aangelegenheden. We hebben tot het begin van de avond op een ‘kroeg’-boot in de Thames gedobberd waarna de vader van James een avondmaal had voorbereid in zijn restaurant in Chinatown. Elke nederlander weet precies hoe elk chinees restaurant er in nederland uitziet. In Chinatown is het echter heel anders, daar wordt veel meer aandacht besteed aan het eten zelf dan aan de muziek en de aankleding. We hebben echt heerlijk gegeten!
Hierna zijn we naar een ondergrondse club in Covent Garden gegaan waar we tot een uurtje of vier ’s nachts zijn gebleven, terwijl we de volgende dag weer om negen uur op de ambassade moesten zijn! We sliepen met z’n allen in een backpackers-hostel, iets wat ik ook nooit meer doe. Bloedwarme kamers, verschikkelijke bedden met vieze linnen en gemeenschappelijke douches (met douchegordijn als die niet van de rail kwam zetten). De ambassade zelf stelde echt niks voor, ik denk dat we na anderhalf uur weer buiten stonden. Het was meer papieren afgeven en vingerafdrukken laten maken.

De Thames

Heerlijk gegeten bij James z'n vader

Het nachtleven van Londen
Veel mensen gingen na het ambassade-bezoek naar Nederland door middel van hun ID-kaart (je paspoort moest je namelijk inleveren bij de ambassade). Ik heb echter geen ID-kaart dus ben ik maar terug gegaan naar Oxford om ’s avonds te gaan zweefvliegen met Dave. Iets wat ik al heel lang niet meer heb gedaan en waar ik dus erg naar uit keek.
Respect voor Dave dat hij ons een leuke avond heeft kunnen regelen terwijl hij diezelfde ochtend nog bezopen door Londen liep te waggelen
We hebben natuurlijk flink wat gestund, zo heb ik zowel een spin als een spiral dive gemaakt.

Geen commentaar

Hoppa!

Stunten boven Oxfordshire
Na dit leuke weekend de volgende ochtend meteen weer de schoolbanken in. We hadden nog drie weken te gaan waarin we nog best wel veel moesten doen. Opnieuw werd je vooral doodgegooid met Air Law. Het nadeel van zo’n snelle opleiding is dat heel veel stof in heel weinig tijd behandeld moet worden, waardoor er weinig tijd voor revisie overblijft.
Drie weken later moesten we ons bewijzen bij de School Finals. In de periode vlak voor de School Finals is het extra druk, naast de gebruikelijke stof die je in de les binnenkrijgt moet je namelijk ook nog eens oude stof gaan herhalen. Al met al geen leuke tijd en des te lekkerder is het als je het laatste hokje van de laatste toets aankruist. Tegen het middag-uur waren we klaar en in de late middag zouden we de resultaten krijgen gepaard met een barbecue georganiseerd door de school. Dit omdat ze wat te vieren hadden. Air France heeft ervoor gekozen hun cadetten in Oxford op te gaan leiden, een hele mijlpaal gezien de relatie tussen de engelsen en de fransen. Dit zijn mijn cijfers:
- Air Law 96%
- Aircraft Performance 97%
- Flight Planning 99%
- General Navigation 100%
- Radio Navigation 99%
- Operational Procedures 100%
- Mass & Balance 93%
Mass & Balance vond ik een beetje jammer, het is namelijk een relatief makkelijk vak waar je 100% voor kan halen, mits je de goede tabel voor je waarden gebruikt
Al met al erg blij met mijn cijfers aangezien mijn gedachte uitging naar lagere cijfers.
Het is bij OAA een gewoonte geworden om aan het einde van groundschool voor de instructeurs een lunch te regelen. Ook wij hadden dat gedaan, met dank aan Domino’s Pizza! Wat sommige klassen ook doen is een cadeautje geven, wat ook wij hebben gedaan. Een paar jongens kwamen op het idee om een aquarium te kopen met daarin een vis voor iedere instructeur. De instructeurs waren verbaasd toen ze een plastic zakje met een tropische vis erin in hun handen kregen. Het aquarium heeft een mooi plekje gekregen in de instructeurskamer en het laatste nieuws is dat één van de vissen zwanger is!

Ons cadeau aan de instructeurs (nog zonder vissen)
Na de School Finals komen natuurlijk de JARs, de belangrijkste examens voor ons. In totaal hadden we iets van anderhalve week om te ‘klikken’, met dank aan een andere groundschool ten westen van Oxford voor het oefenen
Ook hier was vooral Air Law verschrikkelijk om te leren. Op donderdag 6 augustus om half 10 was groundschool voor mij officieel voorbij, het laatste vakje aangekruisd. Eén voor één kwam iedereen juigend het examenlokaal uit.

De allerlaatste toets van groundschool, Air Law!!
Normaal gesproken zou je na de JARs naar huis gaan om vakantie te vieren. Echter moesten we ons de volgende week weer melden voor een pre-Goodyear briefing en wat Bucks New University werk. We hadden dus een paar dagen vrij. Ik ben toen samen met Hendrik en Martijn met een huurauto naar Cornwall richting Land’s End geweest. Onderweg zijn we gestopt in Newquay en St. Ives. Newquay is het engelse Ibiza (inclusief straalbezopen engelsen) en St. Ives meer het St. Tropez. Een heerlijk weekend met schitterend mooi weer. Helaas heb ik nog geen foto’s van dit weekend.
De laatste paar dagen in Oxford hebben we een paar presentatie’s gehad over luchtvaartmanagement, hoe je met interviews en CV’s om moet gaan en zelfs hoe je Powerpoint-presentaties moet geven. Je zult wel begrijpen dat we blij waren om de volgende dag de sleutel van de kamer in te leveren en in de auto naar Nederland te stappen. Martijn had een grote Renault Espace van zijn vader geregeld die bomvol weer terug ging naar Nederland. Dit was ook voor het eerst dat ik via de kanaaltunnel ben gereisd. Ik denk dat we nog geen kwartier onder de grond hebben gezeten. Het was toch wel lekker om weer Nederland binnen te rijden, aan de rechterkant van de weg welteverstaan
Fase 2 is begonnen, JAR results ;)
26/05/2009 at 16:52 | In Groundschool | 3 CommentsNa een lange stilte op mijn blog eindelijk weer een update. De JARs zijn voorbij, de twee weken vakantie ook en vandaag is fase 2 van de groundschool begonnen. In deze fase krijgen we veel meer praktijkgerichte vakken zoals flight planning, mass & balance, performance en navigation.
Maar eerst terug naar de JAR examens. Alles ging prima maar ik had er toch een minder gevoel over dan bij de School Finals. Veel mensen zeggen dat de JARs veel makkelijker zijn. Eigenlijk ben ik het hier helemaal niet mee eens. De vraagstelling is heel anders dan de schooltesten en ook veel valstrikken. Dit heeft als gevolg dat je bij sommige vragen wel het (in de praktijk) juiste antwoord weet, maar de JAA/EASA hem toch fout keurt. Jaja, het is wat, die luchtvaartauthoriteit. Onze klas heeft erg goed gescoord, waarschijnlijk zijn we één van de weinige klassen waarin iedereen het meteen heeft gehaald. Al met al heb ik weer geweldige cijfers en maak ik mijn naam weer waar in de klas, mr. 99:
- Principles of Flight 98%
- Systems 98%
- Instruments 100%
- Meteorology 98%
- Human Performance 100%
- VFR Communications 100%
- IFR Communications 100%
Gemiddeld dus weer 99%.
Meteen na de JARs zijn we op het vliegtuig gestapt naar huis, een heerlijk gevoel kan ik je vertellen. Met dank aan Ivo om ons naar het vliegveld te brengen. Ik had een heel lijstje gemaakt met dingen die ik allemaal wilde gaan doen. Veel daarvan heb ik ook echt gedaan, leuke uitstapjes maken, met vrienden stappen, oude collega’s terugzien, spotten, aan mijn auto knutselen enzovoorts. Time flies when you’re having fun, en dat klopt ook. Twee weken zijn eigenlijk veel te kort en ik heb niet echt het idee dat ik goed ben uitgerust. Gelukkig ben ik niet de enige die er zo over denkt binnen de groep.
Het was leuk om elkaar na twee weken weer terug te zien en met gemengde gevoelens gingen we terug naar de UK. Aan de ene kant heb ik wel zin om weer door te gaan, maar aan de andere kant heb ik geen zin om weer ruim twee maanden in dat hok te zitten. Maar ja, het hoort erbij en gewoon even doorbijten dus. De zomer komt er ook aan dus het zal allemaal wel meevallen.
Gelukkig werden we op Heathrow opgewacht door prachtig mooi weer wat de overgang wat makkelijker maakte. Gisteren avond zijn we met de nieuwe EPST-klas (AP302) uit eten geweest in Oxford. Daarna zijn we nog even geteisterd door een onweersbui, Nederland schijnt er ook wat last van hebben gehad
Vandaag dus van start met Fase 2 van de groundschool. Weer veel nieuwe leraren en ook in deze fase geldt weer dat de één nog gekker is dan de ander.
Dit keer even geen foto’s, maar die komen de volgende keer wel weer.
School Finals zijn voorbij
25/04/2009 at 10:21 | In Groundschool | 4 CommentsHet is even stil geweest op mijn weblog, dit kwam natuurlijk omdat we allemaal keihard zaten te leren voor de school examens. Deze hebben we afgelopen maandag en dinsdag gehad waarna we meteen de resultaten kregen:
- Systemen 100%
- Instrumenten 100%
- Human Performance 100%
- Meteorologie 98%
- Principles of Flight (aerodynamica) 100%
- VFR Communicatie 100%
- IFR Communicatie 96%
Oftewel opnieuw een gemiddelde van 99%. IFR Communicatie is een beetje jammer maar dat komt omdat de school het wel leuk leek om ons een toets te geven over stof die we nauwelijks behandeld hebben
Wat dat betreft ben ik daar nog tevreden mee.
Al met al weer schitterende resultaten. Helaas had niet iedereen goed genoeg gescoord, we hebben afscheid moeten nemen van twee klasgenoten, eentje komt nog terug, de andere waarschijnlijk niet. Ook is er iemand een klas terug gezet aangezien hij ziek was tijdens de examenperiode.
We hebben nu een kleine twee weken vrij om te leren voor de JAR-examens, de staatsexamens zeg maar. Meteen nadat we de resultaten hadden gekregen hebben de jongens van Upper Heyford (een tweede campus waar een paar van de engelsen zitten) een barbecue georganiseerd. Martijn heeft voor het vervoer het grote Oxford-busje kunnen regelen, altijd gezellig met z’n allen, roadtrip!!

Onderweg naar de barbecue

Lekker weer, lekker barbecuetje, lekker gezellig

Lekker barbecuen
Het was een leuke avond, veel mensen op Upper Heyford zijn wakker gehouden door ons feestje
De volgende dag kwam iemand op het idee om te gaan karten, iets wat ik nooit had gedaan. Aan de andere kant van Oxford zit een klein kartbaantje waar je voor 35 pond een half uur kan karten, klinkt duur maar is het niet. Onderweg er naar toe kwamen we op het geniale idee om bij de McDonalds langs te gaan, niet echt slim als je vlak daarna gaat karten. Na 50 rondjes was het wellis wat maar goed ook was, want ik was al aardig misselijk. Op de weg terug werd het alleen maar erger en toen ik thuis aankwam was ik zo draaierig dat ik de sleutel nauwelijks in de deur kreeg. Ben meteen gaan liggen en werd twee uur later weer ‘gezond’ wakker. Het was zeker de moeite waard, voor iemand die nog nooit had gekart ben ik er best tevreden mee, ik heb mijn positie namelijk kunnen behouden.

De kartcrew
Vlak voor de schoolexamens hebben we bij een revisie-les trouwens nog een geweldige ‘prank’ uitgehaald met onze Karl. Het idee was dat je geblindoekt een onderdeel op het bord tekende en dat wij moesten raden wat het was. Nou is onze mentor, Dick Hughes, altijd wel in voor een geintje en al helemaal met Karl, hij wordt namelijk altijd in de zeik genomen. Dit was het resultaat:
We zitten nu lekker te ‘klikken’, JAR-vragen oefenen via een online database. Vlak voor de JARs zal ik nog wel even een berichtje plaatsen. Na de JARs gaan we meteen naar Nederland om daar even twee weken vakantie te vieren.
Blog op Wordpress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.









Ik ben Sander, 20 jaar oud en ben 22 januari begonnen aan mijn vliegopleiding in Oxford (UK). Vorig jaar heb ik bij de selecties van de EPST een 'back in one year' gekregen. Hierna ben ik voor een jaartje aan de TU Delft gaan studeren waarna ik wel door de selectie-fases kwam. Op deze blog zal ik jullie zoveel mogelijk informeren over mijn vliegopleiding en vervolg.